Ριψοκίνδυνο πάντα το κύμα...

…της θάλασσας κατανικώντας τους θανάτους
στην ανεμόσκαλα σε θέλω να φανείς…

Ν. Καββαδίας

happiness

happiness
Η ευτυχία είναι ίσως το τελευταίο πράγμα που σου συγχωρούν οι άλλοι...

12.7.15

Περί διαπραγματεύσεως η διαπίστωση











Όταν κάθεσαι στο τραπέζι με το θηρίο,
το μόνο που μπορείς να διαπραγματευτείς είναι με ποιον τρόπο
τελικά
θα σε φάει..


30.6.15

29.6.15

Μα-χέρια



Φύτεψα στην παλάμη μου
τα ροζ τριαντάφυλλα.

Βρήκε φλέβα το αγκάθι
και παλμό η τρυφερότητα.

Μόλις γίνουν κόκκινα
απ την αιμορραγία
θα τα επιστρέψω στον κήπο
κι Εμένα εκεί όπου ανήκω:
στα χέρια σου
που κόβουν..



26.6.15

Απρόσκλητος επισκέπτης


Τρυπώνω
στο πιο αθέατο δωμάτιο του μυαλού σου
και ανακατεύω
τις τακτοποιημένες επιθυμίες σου
την ώρα που στο σαλόνι σου
φιλοξενείς τον περίγυρο της ζωής σου...

22.6.15

Είναι τρελοί οι χορευτές..

Είναι ο χορός της βροχής
που λικνίζεσαι πλήρης και υγρός
στο ρυθμό της ευτυχίας
και το αίμα σου ρέει πιο γρήγορα
στις φλέβες,
όπως το ποτάμι που βιάζεται
να πέσει στη θάλασσα.

Είναι κι ο χορός της μοναξιάς
που φιλοξενεί άγριο βήμα
σε μια έρημο σιωπής κι απουσίας
με το αίμα να αυξάνει το ιξώδες του
και το ποτάμι να σέρνει τον εαυτό του
διασχίζοντας μετά βίας την νύχτα
για να φτάσει κουρασμένο
το πρωί στην ακτή ενός ακόμη θανάτου...

Είναι τρελοί οι χορευτές.
Δες τους πώς ακόμη και νεκροί
χορεύουν πάνω στη φωτιά
που τους κάνει στάχτη.




21.6.15

Βροχοποιός



Φορούσα τα ψηλά παπούτσια
όπως το είπες
για να επιπλέω σαν τον Χριστό
στις λίμνες που άνοιγε η βροχή
στους δρόμους της πόλης..

Δεν γλίτωσα τον πνιγμό.

Όταν βρέθηκα μόνη μαζί σου
βυθιζόμουν
όλο και περισσότερο
στις λίμνες που άνοιγαν τα χέρια σου
στο σώμα μου
και Σ έπαιρνα κι Εσένα μαζί μου
στον πνιγμό
χωρίς ποτέ να μου αρνηθείς
έναν θάνατο
ακόμη...





24.5.15

Η κατάρα του Share



Περπατώ στον δρόμο. Μπροστά μου ένα σκυλί κυνηγά μία γάτα. Η γάτα κρύβεται στην μηχανή ενός αυτοκινήτου. Ο σκύλος γρατζουνάει τα μεταλλικά του φτερά θέλοντας να γραπώσει την γάτα. Μην ενθουσιάζεσαι! Δεν είναι είδηση. Κάθε μέρα σκύλοι κυνηγάνε γάτες. Γάτες τρυπώνουν στις μηχανές των αυτοκινήτων. Οι σκύλοι αφηνιάζουν..μετά ηρεμούν.
Ένας καταγράφει σε video το στιγμιότυπο. Πατάει Share στα μέσα  κοινωνικής δικτύωσης κι Εθισμού.

Συνεχίζω το δρόμο μου. Δύο παιδιά πετάνε πέτρες σε ένα αδέσποτο. Ένα τρίτο καταγράφει το "κατόρθωμα της ντροπής". Πατάει Share. Το μοιράζεται με το κανιβαλιστικά άρρωστο ακίνητο βιδωμένο μπροστά στην οθόνη κοινό του. Εδώ παρεμβαίνω. Συμβουλευτικά και μ έναν αυθόρμητο τόνο επίπληξης. Μπαίνω άθελά μου στο πλάνο του ερασιτέχνη κάμεραμαν. Γίνομαι upload στα media. Περίγελος ενός κόσμου χωρίς πόδια που διψά για νέα κι ακόμη πιο νέα πληροφόρηση για να χλεβάσει ή να θαυμάσει μ ένα επαναλαμβανόμενο Share το Μέγα Τίποτα.
Και οι στροφές του μυαλού καίνε τους νευρώνες πάνω στα χιλιόμετρα μιας Σύνδεσης με το ψηφιακό υπερπέραν, όπου η μανία του τρίπτυχου Βλέπω-Δείχνω-Φαίνομαι γίνεται το σάβανο της καθημερινότητας θάβοντας την ουσία των πραγμάτων με επικήδειο ψαλμό την κατάρα του Μοιράζομαι,  που ρε γαμώτο με τόσο Υψηλά Ιδανικά το χρησιμοποίησε το αίσθημα της Αληθινής Αλληλεγγύης.


Μην ξεχάσεις να κάνεις Share στο...κείμενο!
Αλλιώς θα το φάει η ορφάνεια της μοναξιάς των μηδενικών αναγνώσεων.

Όπως τρώει και τους μικρούς, ασήμαντους,  ανώνυμους ανθρωπάκους..

10.4.15

Στο Αιώνιο...



Στο περιτύλιγμα της σκοτεινής κατάθλιψης της Μεγάλης Παρασκευής μία Αιωνιότητα εκρηγνύεται υμνώντας τον πιο βαθύ κι ακατάληπτο Έρωτα στο χρόνο. Αυτόν τον Έρωτα που γεννήθηκε με πόνο και πονά όταν τραυματίζεται ο ένας από τους δύο από τις σφαίρες του ακύρηχτου πολέμου της Ανθρωπότητας.

Όσους θανάτους κι αν προφητεύσει ή πιστοποιήσει η Ιστορία, αυτός ο Άντρας θα ανασταίνεται Αιώνια, γιατί όλη η Δύναμη της Γυναικείας Φύσης είναι ταγμένη στο όνομά του. Όλη η Ύλη, Θηλυκότητας Μητρότητα, είναι γεμάτη χέρια.. που αγκαλιάζουν την πληγή.. είναι θεραπεία, που γιατρεύει το θάνατο. Όλη η Ενέργεια, Θηλυκότητας Δύναμη, είναι γεμάτη συμπυκνώσεις και θαυματοποιεί το Σκοπό της Ζωής..

Αυτό το σώμα του, το Ένα με το Δικό της, κι αυτός ο παλμός Ζωής που ξεπηδά ζωντανός κάτω από στοίβες πολέμου, κάτω από παγωμένες στιγμές ήττας, δεν παραδίνονται στο θάνατο. Αυτός ο Άντρας, ο περιτυλιγμένος με τη φωτεινή αύρα της Γυναίκας, ο βαφτισμένος στην Ευχή της, αυτός ο Άντρας θα νικά πάντα τον θνητό εαυτό του και θα θεοποιεί την Αφοσίωση στο Αδύνατο, γιατί αναγνωρίζει μέσα του τη Φωνή της Γυναίκας που δεν σταματά να τον οδηγεί πιο πέρα από τα ορατά, πιο πέρα από τις μετριότητες των φθαρτών, πιο πέρα από το θάνατο. 

Αυτός ο Άντρας θα δικαιώνει τις πληγές του, όποιο μονοπάτι θυσίας κι αν επιλέξει, γιατί ακολουθεί τον Μίτο τη Γυναίκας, τον αόρατο ομφάλιο λώρο, που αιώνια συνδέει τη Ζωή με τη Ζωή...


Αυτός ο Έρωτας κινεί Σύμπαντα Θαυμάτων, Αγάπης κι Αφοσίωσης
Μάνα και Γιός




Για να γνωρίσεις μία Γυναίκα, αρκεί να γνωρίσεις το Γιό της...
Αυτός την Δικαιώνει. Aυτός φορά το πιο Αληθινό της Πρόσωπο...

Για να χαρακτηρίσεις μία ολόκληρη Ανθρωπότητα, 
αρκεί να γνωρίσεις τους Γιους της,
μέσα από τα Έργα τους...

Έργα Δημιουργίας ή Καταστροφής;


~~~

Αφιερωμένο σε ό,τι Αιώνιο, 
που γεννιέται και έχει τη Δύναμη να μην υποκλίνεται στο θάνατο..






2.4.15

Λεπτομέρειες










Είναι κάποιες λεπτομέρειες
που δεν είναι λεπτομέρειες.
Είναι οι στιγμές παρουσίας.
Είναι οι στιγμές απουσίας.
Είναι αυτές οι λεπτομέρειες,
αυτές οι στιγμές
που την ανάγκη την κάνουν
θάνατο ή ζωή.